On Blogger Since August 2004
Udah lama account blogger.com aku buat, tapi selalu gak pernah ada waktu untuk meluangkan waktu sedikitpun untuk coba menuangkan isi keseharian (padahal udah 2 tahun nganggur luntang-lantung gak jelas!).
Akhirnya, coba nge-UP-kan lagi blog ini. Aku pikir bisa untuk tempat menuangkan kejadian-kejadian yang pernah di alami, supaya bisa selalu di kenang.
Klo secara pribadi, hobby menulis emang bukan bakat lahir, udah coba beberapa blog di-create, akhirnya nganggur pula. Faktor, jelas sekali kalau 'WAKTU'.
Selasa, 26 September 2006
Langganan:
Posting Komentar (Atom)
Engkau akan bisa mengisi semua tentang hidupmu, Cintamu dan Buah hatimu. Aku akan selalu mendo'akan kamu wahai sahabatku. Semoga angkau kan selalu mandapatkan kebahagiaan selalu dalam hidupmu. Tulis dan catatlah tentang sejarah hidupmu disini agar menjadi kanangan untuk dikemudian hari yang akan dibaca anak-cucumu. Dan juga akan menjadi pelajaran bagi sahabatmu dan saudara-saudaramu yang lain. Good luck semoga engkau akan menjadi pengusaha dibidang IT yang sukses OK. Buat Istrimu dan Buah Hatimu tersenyum, dan sahabatmu menjadi bangga akan dirimu. Thank's!! from BOENKSOE (Biroe)
BalasHapus
HapusLực công kích trong tay của Khương Sơn cường hãn vô cùng, tựa như muốn xé rách cả không gian vậy.
- Thịch.
Một tiếng vang thật lớn, sau đó một luồng sóng cực lớn hung hăng công kích lên người của cả hai.
đồng tâm
game mu
cho thuê nhà trọ
cho thuê phòng trọ
nhac san cuc manh
số điện thoại tư vấn pháp luật miễn phí
văn phòng luật
tổng đài tư vấn pháp luật
dịch vụ thành lập công ty trọn gói
http://we-cooking.com/
chém gió
- Xoẹt.
Thân hình của Nhạc Thành bị đánh bay xa vài trăm mét, còn Khương Sơn thì chỉ lùi về phía sau mấy mét mà thôi.
- A…a
Nhạc Thành giãy dụa sau đó từ mặt đất lao lên lại không trung, khóe miệng chảy ra một luồng máu tươi, thương thế nặng thêm vài phần, sắc mặt lại thêm phần trắng bệch, khí tức yếu đi không ít.
Nhìn Nhạc Thành một lần nữa bị trọng thương, ba cô gái đau lòng không thôi, người của Vạn kim Môn và Cuồng Sư Môn cũng rất lo lắng.
- Tiểu tử, để ta xem ngươi còn có thể duy trì được bao lâu.